Zawierając umowę OC, firma ubezpieczeniowa bierze na siebie zobowiązanie do naprawienia szkody, jaka ciąży na posiadaczu pojazdu, który spowodował kolizję lub wypadek. W polskim prawie obowiązuje zasada pełnego odszkodowania, a dla ustalenia wysokości odszkodowania stosuje się przepisy Kodeksu Cywilnego.
Firma ubezpieczeniowa jest zobowiązana do wypłaty takiej sumy odszkodowania, jaka jest konieczna, by przywrócić stan pojazdu do takiego jak przed kolizją. Jeżeli, z różnych względów, nie można tego uzyskać, należy oprócz pełnego pokrycia kosztów, wypłacić dodatkowe odszkodowanie.
Ustawodawca przewidział taką sytuację, gdy naprawa jest niemożliwa lub nieopłacalna. Trudno jest mówić o przywróceniu stanu sprzed wypadku, jeśli samochód zostanie całkowicie zniszczony. Teoretycy prawa mówią, że odszkodowanie powinno być obliczone przez odjęcie wielkości amortyzacji od ceny nowego pojazdu, albo przez ustalenie wartości rynkowej, to znaczy takiej sumy, za którą poszkodowany może na rynku kupić auto z tego samego rocznika, o takim samym wyposażeniu i w zbliżonym stanie do posiadanego przez siebie samochodu.
Naprawa jest, zgodnie z przepisami, nieopłacalna tylko wtedy, gdy jej koszt przekracza wartość pojazdu przed wypadkiem. Warto podkreślić: wartość pojazdu, a nie 70% tej wartości. Oznacza to że, jeżeli samochód przed wypadkiem był wart 30 000 PLN, to naprawa jest nieopłacalna dopiero wtedy, gdy jej koszt wyniesie 30 001 PLN.
Strusia polityka firm ubezpieczeniowych
Przyjęcie 70% progu opłacalności przez firmy ubezpieczeniowe jest tak powszechne, że wszyscy przyjmują go jako obowiązujące prawo. Jednak w świetle obowiązującego prawa ten wewnętrzny przepis jest bezprawny i krzywdzący.
Na ten proceder, niestety, nie reaguje Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych.
Co robić?
Tak naprawdę klient ma następujące możliwości:
1. wypłatę gotówkową, czyli ustaloną sumę odszkodowania w kwocie równej różnicy wartości pojazdu minus pozostałości;
2. wypłatę 100% wartości pojazdu przed wypadkiem, po przekazaniu praw własności na rzecz firmy ubezpieczeniowej.
O każdej z form likwidacji szkody poszkodowany jest informowany na piśmie, w postaci odpowiednich druków, zawsze przy zgłoszeniu szkody, nie później jednak niż przed rozpoczęciem naprawy pojazdu. Wybór formy likwidacji szkody w każdym przypadku należy do poszkodowanego i warto o tym pamiętać.
Firma ubezpieczeniowa jest zobowiązana do wypłaty takiej sumy odszkodowania, jaka jest konieczna, by przywrócić stan pojazdu do takiego jak przed kolizją. Jeżeli, z różnych względów, nie można tego uzyskać, należy oprócz pełnego pokrycia kosztów, wypłacić dodatkowe odszkodowanie.
Ustawodawca przewidział taką sytuację, gdy naprawa jest niemożliwa lub nieopłacalna. Trudno jest mówić o przywróceniu stanu sprzed wypadku, jeśli samochód zostanie całkowicie zniszczony. Teoretycy prawa mówią, że odszkodowanie powinno być obliczone przez odjęcie wielkości amortyzacji od ceny nowego pojazdu, albo przez ustalenie wartości rynkowej, to znaczy takiej sumy, za którą poszkodowany może na rynku kupić auto z tego samego rocznika, o takim samym wyposażeniu i w zbliżonym stanie do posiadanego przez siebie samochodu.
Naprawa jest, zgodnie z przepisami, nieopłacalna tylko wtedy, gdy jej koszt przekracza wartość pojazdu przed wypadkiem. Warto podkreślić: wartość pojazdu, a nie 70% tej wartości. Oznacza to że, jeżeli samochód przed wypadkiem był wart 30 000 PLN, to naprawa jest nieopłacalna dopiero wtedy, gdy jej koszt wyniesie 30 001 PLN.
Strusia polityka firm ubezpieczeniowych
Przyjęcie 70% progu opłacalności przez firmy ubezpieczeniowe jest tak powszechne, że wszyscy przyjmują go jako obowiązujące prawo. Jednak w świetle obowiązującego prawa ten wewnętrzny przepis jest bezprawny i krzywdzący.
Na ten proceder, niestety, nie reaguje Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych.
Co robić?
Tak naprawdę klient ma następujące możliwości:
1. wypłatę gotówkową, czyli ustaloną sumę odszkodowania w kwocie równej różnicy wartości pojazdu minus pozostałości;
2. wypłatę 100% wartości pojazdu przed wypadkiem, po przekazaniu praw własności na rzecz firmy ubezpieczeniowej.
O każdej z form likwidacji szkody poszkodowany jest informowany na piśmie, w postaci odpowiednich druków, zawsze przy zgłoszeniu szkody, nie później jednak niż przed rozpoczęciem naprawy pojazdu. Wybór formy likwidacji szkody w każdym przypadku należy do poszkodowanego i warto o tym pamiętać.
